Περιδιαβαίνοντας τον κόλπο
Γέρας της Λέσβου και τα χωριά
του συναντάς
αλλεπάλληλες εικόνες φυσικής
ομορφιάς .Σε ένα τέτοιο
όμορφο τόπο πέρασαν και αποτύπωσαν
στον καμβά και σε χαρτί
ζωγράφοι και φωτογράφοι ντόπιοι
και ξένοι όπως είναι
ο Στρατής Αξιώτης , ο Στρατής Γαβαλάς , ο Γιώργος Πέρρος,Ηώ Αγγελη,
Ο Βασίλης
Βαγιάννης ο Μάκης Αξιώτης, η Σαπφώ Βογιατζή
και πολοι νεώτεροι Γεραγώτες
,επίσης εκανε αισθητό το πέρασμα
από τη Γέρα ο Σπύρος
Παπαλουκάς πο μας άφησε
πολλά έργα με εικόνες
από τη Γέρα.

Στις
εικόνες της Γέρας
στέκω και εγω μαγεμένος και
σαν αυτοδίδακτος και είτε
με ζωγραφική
η με τη φωτογραφία δημιουργώ και
σας καταθέτω μικρά
εικαστικά δοκίμια

Στρατής Ζάνταλης


Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

5η ΔΑΙΑΔΡΟΜΗ



                                 λεσβοδιαδρομές  -  λεσβοδιαδρομές  λεσβοδιαδρομές

 



 
5η διαδρομή
 
Η 5η  διαδρομή  αρχίζει  από το ξωκλήσι  Αι Γεώργης  κοντά στη  Λάρσο  .διασχίζει το θαυμάσιο δάσος (τσαμλίκι ) συναντάει τον μυχό του κόλπου  Καλλονής  και τον  αρχαίο ναό των Μέσων. Επόμενη στάση  η όμορφη     Αγία  Παρασκευή  με τα  όμορφα νεοκλασικά  κτήρια  και το πανέμορφο  Διδακτήριο.  Και  η διαδρομή τελειώνει στο Γέφυρι της  Κρεμαστής ,ένα θαυμάσιο τοξοτό   γεφύρι
 
 




                                                      Η    περιοχή  Λάμπου Μύλοι..







                                                                   Tο Iερό των Μέσων..





Tο Iερό των Μέσων βρίσκεται στη θέση «Κουκάλα» ή «Κοκκάλα» της περιοχής στην αγροτική περιφέρεια της Αγίας Παρασκευής Λέσβου. Στην αρχαιότητα βρισκόταν κοντά στα βόρεια σύνορα της επικράτειας της αρχαίας πόλης Πύρρας και στο μέσο (κέντρο) της Λέσβου, από όπου η περιοχή πήρε το όνομά της, «Μέσον», με τον αιολικό τύπο της λέξης.Τον 3ο - 4ο αιώνα μ.Χ. ο ναός καταστρέφεται, τα αρχιτεκτονικά μέλη του κυριολεκτικά θρυμματίζονται και ασβεστοποιούνται στους κλιβάνους που κτίζονται σε επαφή και γύρω του. Η βασιλική των παλαιοχριστιανικών χρόνων κτίζεται πάνω στο δάπεδο του υστεροκλασικού ναού, ενώ η λατρεία συνεχίζεται στην ίδια θέση μέχρι και σήμερα στον μεταβυζαντινό ναό του Ταξιάρχη.Ο ιωνικός ναός των Μέσων αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της Λέσβου. Από τον αρχαίο ναό σώζεται μόνο η θεμελίωσή του και το εσωτερικό των βαθμίδων της κρηπίδας, ενώ φαίνονται η κόγχη του Ιερού της παλαιοχριστιανικής βασιλικής και ο μεταβυζαντινός ναός του Ταξιάρχη.
 



                                                                               Αγία Παρασκευή

                                                                           


Η Αγία Παρασκευή βρίσκεται στο κέντρο περίπου της Λέσβου, έχοντας το πλεονέκτημα ενός ικανοποιητικού οδικού δικτύου. Αυτό απαρτίζεται κατά κύριο λόγο από τρεις δρόμους. Ο ένας από αυτούς, ο κύριος, είναι παρακλάδι της Εθνικής Οδού Μυτιλήνης-Σιγρίου. Ο δεύτερος είναι παρακλάδι του δρόμου Καλλονής-Πέτρας, και ο τρίτος του δρόμου Μυτιλήνης-Μανταμάδου. Απέχει τέσσερα χιλιόμετρα από την πλησιέστερη ακτή, τον Κόλπο Καλλονής. Το χωριό είναι χτισμένο σε λεκανοπέδιο, που περιβάλλεται από χαμηλά βουνά φυτεμένα με ελιές, και μικρούς γυμνούς λόφους. Το σύνολο σχεδόν του οικισμού αποτελείται από αγροτικά και αστικά σπίτια χτισμένα με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική της Λέσβου. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει το κτήριο των Εκπαιδευτηρίων, το Δημαρχείο και η Εκκλησία. Στην είσοδο του χωριού υπάρχουν παλιά βιομηχανικά κτήρια, κυρίως ελαιοτριβεία. Ένα από αυτά έχει αναπαλαιωθεί και στεγάζει πρότυπο βιομηχανικό μουσείο, το Μουσείο της Ελιάς.





 
 


 

 



 

                                         ΔΙΔΑΚΤΗΡΙΟ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ
Το διδακτήριο της Αγίας Παρασκευής είναι έργο του αρχιτέκτονα- μηχανικού Ασημάκη Φούσκα, όπως και το εξαιρετικής αρχιτεκτονικής τέχνης  νεοκλασικό κτίριο του Δημαρχείου της Αγίας Παρασκευής και μια σειρά άλλων κτιρίων της πόλης. Το μονώροφο με υπόγειο πετρόχτιστο σχολικό κτίριο, που είναι χτισμένο σε σχήμα «Π» με προβολή της κυρίας εισόδου του, καταλαμβάνει  1300  τετραγωνικά μέτρα μέσα σε οικόπεδο 10 περίπου στρεμμάτων. Οι διαδικασίες για την ανέγερση του ξεκίνησαν το 1917  το έτος 1923 άρχισε η κατασκευή του και το 1927 παραδόθηκε στους μαθητές και λειτούργησε κανονικά. 

Σήμερα στεγάζει το Γυμνάσιο και το Δημοτικό σχολείο της Αγίας Παρασκευής και έχει κηρυχθεί διατηρητέο.
                  
                      Ένα νεοκλασικό  που στεγασε  το Δημαρχείο  της Αγίας  Παρασκευης



                                          Μουσείο Βιομηχανικής Ελαιουργίας Λέσβου


Το Μουσείο Βιομηχανικής Ελαιουργίας Λέσβου στεγάζεται στο παλαιό κοινοτικό ελαιοτριβείο της Αγίας Παρασκευής Λέσβου. Τα κτήρια και ο μηχανολογικός εξοπλισμός έχουν αποκατασταθεί υποδειγματικά. Έτσι, μπορείτε να παρατηρήστε πώς λειτουργεί ο εξοπλισμός και πώς εξελίχθηκε το εργοστάσιο από την ατμοκίνηση στην πετρελαιοκίνηση. Συγχρόνως, θα γνωρίσετε την καθημερινή ζωή στη «Μηχανή του Κοινού».

Στο κεντρικό κτήριο του Μουσείου Βιομηχανικής Ελαιουργίας Λέσβου θα γνωρίσετε τα βασικά στάδια της ελαιοπαραγωγής: σύνθλιψη του καρπού, συμπίεση του ελαιοπολτού και διαχωρισμός του λαδιού από το νερό. Θα δείτε επίσης τον αλευρόμυλο, που λειτουργούσε συμπληρωματικά κατά τους θερινούς μήνες, όταν δεν λειτουργούσε το ελαιοτριβείο.


    

       http://www.piop.gr/el/diktuo-mouseiwn/Mouseio-Biomixanikis-Eleourgias/to-mouseio.aspx
 
 
                                                            Η γέφυρα  της  Κρεμαστής
 
 
                                                            Το Γεφύρι της Κρεμαστής
Έξω από την κωμόπολη της Αγίας Παρασκευής, στο ορμητικό ρέμα του Τσικνιά, οι Γατελούζοι θεμελίωσαν τον 14ο αιώνα μ.Χ. το γεφύρι της Κρεμαστής. Ανέγγιχτο από τους αιώνες που πέρασαν, θυμίζει σήμερα την αίγλη μιας άλλης εποχής, έχοντας απεκδυθεί τον στρατιωτικό του κάποτε ρόλο: να συνδέει την περιοχή με το κάστρο της Μήθυμνας και να διευκολύνει την τροφοδότηση της βίγλας στον Λεπέτυμνο. Για την κατασκευή της γέφυρας η παράδοση παραδίδει ένα θρύλο ανάλογο με αυτόν του γεφυριού της Άρτας. Λένε πως οι τεχνίτες δεν μπορούσα να αποτελειώσουν το έργο τους, γιατί, ό,τι έχτιζαν κατά την διάρκεια της ημέρας, το βράδυ το παράσερναν τα χειμαρρώδη νερά του ποταμού. Έπρεπε λοιπόν να θυσιαστεί η γυναίκα του πρωτομάστορα και να χτιστεί το σώμα της στο γεφύρι, για να ευοδωθεί ο μόχθος των μαστόρων. Ακόμη και σήμερα οι ντόπιοι δείχνουν μια άσπρη πλάκα χαραγμένη με σταυρό στην κορυφή του γεφυριού, ως το σημείο στο οποίο θυσιάστηκε η γυναίκα, λέγοντας πως είναι στοιχειωμένο.
 
                           Διακρίνεται η    Νάπη   από  ένα σημείο λίγο  έξω από την  Αγία  Παρασκευη