ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ ΔΟΚΙΜΙΑ

Περιδιαβαίνοντας τον κόλπο
Γέρας της Λέσβου και τα χωριά
του συναντάς
αλλεπάλληλες εικόνες φυσικής
ομορφιάς .Σε ένα τέτοιο
όμορφο τόπο πέρασαν και αποτύπωσαν
στον καμβά και σε χαρτί
ζωγράφοι και φωτογράφοι ντόπιοι
και ξένοι όπως είναι
ο Στρατής Αξιώτης , ο Στρατής Γαβαλάς , ο Γιώργος Πέρρος,Ηώ Αγγελη,
Ο Βασίλης
Βαγιάννης ο Μάκης Αξιώτης, η Σαπφώ Βογιατζή
και πολοι νεώτεροι Γεραγώτες
,επίσης εκανε αισθητό το πέρασμα
από τη Γέρα ο Σπύρος
Παπαλουκάς πο μας άφησε
πολλά έργα με εικόνες
από τη Γέρα.

Στις
εικόνες της Γέρας
στέκω και εγω μαγεμένος και
σαν αυτοδίδακτος και είτε
με ζωγραφική
η με τη φωτογραφία δημιουργώ και
σας καταθέτω μικρά
εικαστικά δοκίμια

Στρατής Ζάνταλης

Σάββατο, Νοεμβρίου 15, 2014

Πόρτες της Λέσβου .

Πόρτες της Λέσβου.

Από μικρός είχα μανία μα και μου άρεσε να φωτογραφίζω ,να ζωγραφίζω πόρτες, αγαπημένες , πόρτες πολύχρωμες με σκάλισμα,πόρτες κλειστές ,πόρτες ανοιχτές ,πόρτες κατεστραμμένες με τα σημάδια του χρόνου άλλες συντηρημένες , πόρτες πολύ όμορφες με όμορφα χρώματα με την πατίνα του χρόνου, πόρτες που κάθε τόσο δίναν τη θέση τους σε μια άλλη πόρτα πιο εύκολη στη συντήρηση αλλά χωρίς ομορφιά και ιστορία. Και στο νησί μας σε κάθε χωριό και σε κάθε γωνία αλλα και μες την πόλη της Μυτιλήνης βρίσκεις τέτοιες πόρτες , πόρτες που στέκονται περήφανες για την ιστορία τους και την παλιά ομορφιά τους .Σ.Ζ

Λεπτομερεια πορτας από τη Μηθυμνα

Κατω ταμπλας πορτας διακοσμημενο με καθαρα λεσβιακο μοτιβο.φωτο Μ.Αξιωτη

Καλλονή λεπτομέρεια πόρτας.

Όλες τους όμως έχουν κάτι κοινό! Έχουν να µας πουν µια ιστορία, µια ιστορία που κανείς δεν θα την δει στο σινεμά ή τυπωμένη σε κάποιο βιβλίο, µια ιστορία που το µόνο που χρειάζεται για να πάρει πνοή και να γίνει αληθινή είναι η φαντασία του διαβάτη και πολλές φορές η νοσταλγία του. Θαρρεί κανείς πως αν κλείσει για λίγο τα µάτια, θα δει μπροστά από τις παλιές αυτές πόρτες να εκτυλίσσονται κάθε λογής νοσταλγικές ιστορίες! Μπορεί ίσως να ακούσει από μακριά τα μικρά κοντοκουρεμένα παιδιά, ξυπόλυτα, φορώντας κοντά παντελονάκια και φανελάκια να τρέχουν ξοπίσω από µια πάνινη κουρελιασμένη µπάλα.

Πλωμαρίτικη τέχνη

μπορεί να τα δει να τρέχουν και να προσπερνούν την παλιά αυτή πόρτα, μπορεί ίσως να οραματιστεί τον γέροντα με το μπαστούνι του να στέκεται στο κατώφλι και χαμογελαστός να καμαρώνει το εγγονάκι του που μόλις περπάτησε, μπορεί να δει τις γενιές που πέρασαν και συναντήθηκαν. Τον πατέρα που γύριζε το σούρουπο από τη δουλειά και τη γυναίκα του να τον περιμένει μετά από µια κουραστική μέρα, πόσες ιστορίες μπορεί κανείς να οραματιστεί μπροστά από µια παλιά πόρτα!Οι καιροί όμως άλλαξαν. Τα μικρά παιδιά δεν παίζουν πια µπάλα στις γειτονιές, ο γέροντας δεν στέκεται στο κατώφλι της παλιάς πόρτας Οι καιροί όμως άλλαξαν. Τα μικρά παιδιά δεν παίζουν πια µπάλα στις γειτονιές, ο γέροντας δεν στέκεται στο κατώφλι της παλιάς πόρτας ο πατέρας και η μητέρα

κατοικούν σε µια σύγχρονη φυλακή πολυτελείας που λέγεται διαμέρισμα και όλα φαίνεται πως έχουν αλλάξει! Οι παλιές πόρτες μοιάζουν πια ξοφλημένες, άλλες κατεστραμμένες, άλλες διατηρημένες σε γυάλινα κουτιά και κάποιες άλλες ξεχασμένες και ρυτιδιασμένες, κρατούν γερά τις μεγάλες τους αλυσίδες µε τα λουκέτα σε κάθε γωνιά της πόλης και θαρρεί κανείς πως έχουν κατεβάσει τα βλέφαρα σε µια σύγχρονη εποχή που τρέχει µε ιλιγγιώδεις ρυθμούς και αναπολούν τα χρόνια τα παλιά, εποχές απλέ; και συνάμα μαγικές, εποχές που έφυγαν αλλά δεν ξεχάστηκαν! Οι καιροί όμως άλλαξαν. Τα μικρά παιδιά δεν παίζουν πια µπάλα στις

Λιθόγλυπτος διάκοσμος με όμορφη σιδεριά Παπάδος.

Πάνω   στα χαρακτηριστικά   της πόρτας   μπορεί κανείς να   διακρίνει τις επιδράσεις της ιστορίας του κάθε τόπου . Μπορεί ακόμη να εντοπίσει τα ίχνη του ξεχωριστού μάστορα του καλλιτέχνη που καταφέρνει να δίνει στο αντικείμενο καθημερινής χρήσης τη μοναδικότητα έργου τέχνης ‘

Σκόπελος: Τούρκικο σχολείο (σημ. Ξενώνας )

Την βασική φόρμα της πόρτας σε κάθε περιοχή, σε μια πρώτη φάση   καθόριζε το είδος των ντόπιων υλικών που προφερόταν για την κατασκευή της . Στη συνέχεια ο βαθμός της οικονομικής ανάπτυξης    και   επικοινωνίας με   άλλα αστικά κέντρα της Μεσόγειου .

Στα χωριά της Λέσβου και στη Χώρα (Μυτιλήνη ) υπάρχουν ακόμη πάρα πολλές από αυτές τις παλιές όμορφες πόρτες μερικές είναι αριστουργήματα αρχιτεκτονικής και λαϊκής τέχνης που δούλευαν και δημιουργούσαν πολλοί τεχνίτες μαζί όπως σιδεράδες,ξυλουργοί–σκαλιστάδες, λιθοξόοι .. αλλά το αποτέλεσμα ήταν πάντα όμορφο .

Στη προσπάθεια μου να αναδείξω αυτές τις όμορφες δημιουργίες το υλικό που έχω είναι λιγοστό σε σχέση με τι υπάρχει στη Λέσβο μας . Θάθελα οποίος έχει στη κατοχή του φωτογραφίες από πόρτες, λεπτομέρειες και ότι δίποτε έχει με πόρτες εάν θέλει να μου το στείλει εδώ: strazan@yahoo .gr

Τα κύρια αρχιτεκτονικά μέλη που συνθέτουν μια πόρτα είναι οι παραστάδες και το υπέρθυρο και τα θυρόφυλλα .Τα μέλη των παραστάδων λαξευόταν περίτεχνα και τονίζονταν με διακοσμητικά στοιχεία κατά κύριο λόγο η βάση και τα άνω άκρα τους με επίκρανα ,

Πανέμορφη τέχνη σε πόρτα σε Δημ. σχολείο στον Τρύγονα το ίδιο διάκοσμο έχουν όλα τα ανοίγματα.

Μουσειο Βρανά Παπάδος

Πόρτα και παράθυρα με μαρμάρινο παραστάτη και διακόσμηση με τούβλα .

Μια απλη πορτα για νταμι στη περιοχη της Γερας

Μυτιλήνη Γένι Τζαμί 1825

Κάστρο Μυτιλήνης 1373-1462 Κάστρο Μηθύμνης 1373-1462

Εξωτερική είσοδος Σάρλιτζα Παλλάς 1009

Μυτιλήνη: Τσαρσί χαμάμ 1850 Δύο πόρτες μια κεντρική και μια εσωτερική .

                                  Γέρα Πέραμα: Πόρτες σε βιομηχανικά κτίρια



     Στεγασμένη είσοδος  σε Ελαιώνα στη Γέρα .

Λεπτομερειες απο παλιες πορτες της Λεσβου

Σκοπελος

Σκόπελος: αυλόπορτες στο κεντρικό δρόμο

Σκόπελος αυλόπορτα

Σκόπελος: Τούρκικο σχολείο (σημ. Ξενώνας )

Μεσαγρος..

Πορτα στο εργοστασιο Σουρλαγκα

Παλιές αυλόπορτες στον Μεσαγρό Γέρας

]

Προσόψι νεοκλασικού με πορτες και εξώπορτα

Μια θαυμασια πορτα από τον Μεσαγρο που μας εστειλε η Χρυσανθη Οικονομου .

Παπαδος..

Μαρμάρινοι παραστάτες της πορτας του 1880 σε νεα μεταλικη πορτα.

Παπάδος: Πόρτες εσωτερική και εξωτερική από Νεοκλασικό .

Παπάδος μια σειρά από διαφορετικές πόρτες στο κεντρικό δρόμο .

              Πάπάδος σιδερένια πόρτα στο παλιό Γυμνάσιο Παπάδου

Το επάνω μέρος της πόρτας στο Παπαδο με την όμορφη χρωματιστη διακοσμηση

Πορτα καφενείου στην πλατεια Παπαδου

Λιθανάγλυφος διάκοσμος σε δυο πόρτες στον Παπάδο.

Πλακαδος

Τέσσερες πόρτες από τον Πλακαδο Γερας από την σελιδα με τις πόρτες της Βλασιας Παυλη.

Παλαιοκηπος..

Παλαιόκηπος. το επάνω μέρος της πόρτας του Ιερού Ναού Αγιου Ερμολάου

Παλαιόκηπος : Δίφυλλη σανιδένια αυλόπορτα.

Λεπτομερεια από πορτα στον Παλαιοκηπο Γερας

Παλαιόκηπος Πορτα στο δημ Σχολειο .

Περαμα..

Πέραμα: Πόρτα και παράθυρα θαυμάσιας τέχνης σε παλιό καφενείο. Σήμερα σαπίζουν.

Πέραμα !

Μια θαυμάσια λεπτομέρεια από τη Γέρα .

Σιδεριά πόρτας από το Μεσαγρο. (Από την ομάδα Μεσαγρός στο fb)

Αγιάσος.

Αγιάσος καφενείο στο Σταυρί .

Αγιάσος.

Ασωματος..

Λεπτομέρεια από το ξυλόγλυπτο κάτω μέρος πόρτας από τον Ασώματο .

Σκάλα Ερεσού

Σκάλα Πολυχνίτου

Μονη Υψηλου

Γεωργιος Σερετης

Πλωμάρι

Ξυλόγλυπτο τμήμα πόρτας από το Πλωμάρι !

Μεγαλοχώρι: Είσοδος Ιερού Ναου Μεταμορφώσεως

Δυο πανέμορφες πόρτες από το Πλωμάρι.

Λεπτομέρειες από δυο πόρτες από το Πλωμάρι Λέσβου που θα πρέπει να είναι από τον.ίδιο τεχνίτη

Ακρασι..

Μεγαλοχωρι..

Βρυσα..

Μια σειρά από διαφορετικές πόρτες σε ένα παλιό χάνι στη Βατούσα

Ανεμωτια.,

Καλονη..

Πολυχνιτος

Βατούσα

Μήθυμνα

Μια πόρτα από τη Μήθυμνα αγαπημένη της Χaroula Lagartzi

Μήθυμνα

Μανταμάδος

Εξωτερική είσοδος της Ιεράς Μονής των Ταξιαρχών

Πέτρα..

                      Επάνω μέρος πόρτας στη Πέτρα χρ. κατασκευής 1864

Τρεις θαυμασιες πορτες από τη Πετρα με τη ματια του Αθαν Διονισοπουλου

Δυο πανέμορφα περίτεχνα παράθυρα από τη Πετρα από τον Αθαν. Διονυσοπουλο που
τον ευχαριστω για την διαθεση στα Εικαστικα Δοκιμια τις ομορφες φωτο του.

Πόρτα στον Ιερό Ναό της Παναγίας Της Γλυκοφιλούσας στη Πέτρα

Πόρτα στον Ιερό Ναό της Παναγίας Της Γλυκοφιλούσας στη Πέτρα

Αγία Παρασκευή

Εξωτερική είσοδος του Δημαρχείου Αγίας Παρασκευής

Μια ευγενική παρουσία στο άνοιγμα της όμορφης πόρτας.

Παλιές πόρτες στην Αγία Παρασκευή

     Λεπτομέρειες από πόρτες της Αγιας Παρασκευής με τη ματιά του φίλου   Ευστρατιου Προδρομου .


                                                        Θερμή ..

Θερμή : Εξωτερικη είσοδος του Ιερού Ναού

Κεντρική είσοδος του Σάρλιτζα Παλλάς 1909.

Μια από τις εισόδους της Παναγιάς της Τουρλουτής στη Θέρμη .

Παμβιλα..

Σκαμια..

Σκαμια σιδερένιες πόρτες

Μυτιλήνη..

Κεντρική είσοδος στο πρ. Υπουργείου Αιγαίου Μυτιλήνης

Κεντρική είσοδος Δικαστηρίων

Μια από τις εισόδους Του Μητροπολιτικού Ναού της Μυτιλήνης

Μια παλιά κατασκευή στην αγορά της Μυτιλήνης .

Μια θαυμάσια πρόσοψη με πόρτα και παράθυρα στο κέντρο της Μυτιλήνης

Πόρτες σε παλια γειτονια της Μυτιλήνης ζωγραφισμένες από το Γ. Περρο.

Δίδυμες πορτες στη πολη Μυτιλήνης.

Μεταλικές αυλόπορτες   από τη περιοχή Σουράδα της Μυτιλήνη .


   Εξωπορτες απο αρχοντικα της Μυτιληνης
ΦΦΩΤΟΓ ΡΑΦΙΕς
φφΦΦ

Λεπτομέρεια από την παραπανω παλιά πόρτα από την Επάνω Σκάλα Μυτιλήνης.

Δυο φωτο του ΑΛ. ΚΙΟΥΡΕΛΗ από αρχοντικα της Μυτιληνης

Δυο πανέμορφες λεπτομέρειες από πόρτες της Μυτιλήνης

Πόρτα από τον Αγιο Ευστρατιο

Πόρτες από τη γειτονία μας Το Αϊβαλί

Αϊβαλί

Σκαλα Λουτρών

Φωτογραφειες με Πόρτες τηςέσβου δεκτές εδώ strazan@yahoo.gr

Πέμπτη, Μαρτίου 20, 2014

ΜΙΛΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΙΔΗΣ

Ο Μίλτης

Ο Μίλτης Παρασκευαΐδης, ο πρωτότοκος γιος του καθηγητή Χρήστου Παρασκευαΐδη απ' την Αγία Παρασκευή Λέσβου και της Αγλαΐας Καραλή από την Μυτιλήνη, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 1911 στη Σμύρνη, μιας κι ο πατέρας του δίδασκε στην περίφημη Ευαγγελική Σχολή της.
Πολυτάλαντος και δημιουργικός, αιώνια έφηβος, άνθρωπος ευαίσθητος, χάριζε σ' όλους το ελπιδοφόρο χαμόγελο και την αισιοδοξία του για τον Άνθρωπο. Ακάματος εργάτης του πνεύματος, φιλόλογος, αρχαιολόγος, ζωγράφος, σκιτσογράφος και διακεκριμένος δημοσιογράφος, έδειξε από μικρός το πηγαίο, πολυεδρικό του ταλέντο.
Τον Απρίλη του 1920 η οικογένεια του επιστρέφει στη Μυτιλήνη. Σπουδάζει φιλόλογος στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και υπηρετεί ως εκπαιδευτικός στο Γυμνάσιο Γαλατσίου Ρουμανίας (1937), Κομοτηνής (1940), Μυτιλήνης (1942) και Δράμας (1946). Πρωτοπόρος δάσκαλος, μπολιάζει στους μαθητές του την αγάπη για την έρευνα, τη μάθηση, την ιστορία και τον πολιτισμό.
Το 1942 οργανώνεται στο ΕΑΜ και αναλαμβάνει την ευθύνη της έκδοσης του αντιστασιακού περιοδικού «ΛΕΣΒΙΑΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ» συμμετέχοντας στον αγώνα για τη λευτεριά και τη δικαιοσύνη. Διώχτηκε για τις ανθρωπιστικές και πανανθρώπινες ιδέες του, γνωρίζοντας την εξορία στη Θάσο, στη Λήμνο, στην Ικαρία, στη Μακρόνησο. Απολύθηκε το 1950 και ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία αγκαλιάζοντας ενδιαφέροντα θέματα αρχαιολογίας και τέχνης. Διέπρεψε ως αρχαιολογικός συντάκτης στις αθηναϊκές εφημερίδες «Καθημερινή», «Τα Νέα», «Το Βήμα», ως συνεργάτης σε ξένα αρχαιολογικά περιοδικά, σε λεξικά και εγκυκλοπαίδειες και στις εφημερίδες και τα περιοδικά της Μυτιλήνης.

Παθιασμένος μελετητής της λεσβιακής λαογραφίας και της καλλιτεχνικής δημιουργίας του νησιού μας, αγαπούσε τον τόπο και τους ανθρώπους του. Με την τέχνη και την έρευνα διέσωσε μορφές και στιγμές της παράδοσης, αναστύλωσε μορφές των εικαστικών τεχνών, ασχολήθηκε με τα γλωσσικά ιδιώματα και τα τοπωνύμια.
Ταλαντούχος ζωγράφος απ' τα γεννοφάσκια του, μαθήτευσε στον αγιογράφο Πολυχρόνη και στον παγκοσμίας φήμης σκιτσογράφο Αντώνη Πρωτοπάτση (Pazzi). Έγραφε και σκιτσάριζε από το 1927 στον «Ταχυδρόμο» των Μυριβήλη - Λεφκία και ως γελοιογράφος (1928 - 30) στην αθηναϊκή εφημερίδα «Βραδυνή». Διοργάνωσε εκθέσεις, με έργα δικά του, αλλά και άλλων Λέσβιων ζωγράφων (1935 - 1969).
Με το δυνατό, περιγραφικό του σκίτσο, την αδρότητα της συνθετικής του σύλληψης και την περιεκτική φόρμα μιας αφαίρεσης, διέσωσε και ανέδειξε μοναδικά κομμάτια του τόπου μας, των χαρακτήρων, των ανθρώπων του. Κατάφερε να εκδόσει 52 σκίτσας στο λεύκωμα του «Ζωγραφιές της παραδοσιακής Αγίας Παρασκευής Λέσβου» -1982, σκίτσα του διανθισμένα με λόγο, «Μορφές της Ρωμιοσύνης» -1976, «Αντισνομπιστικά και Αντιρομποτικά» -1977, αλλά πλήθος άλλων έργων του -σκίτσα, λάδια, λινόλεουμ- σκορπίστηκαν με απλοχεριά κι αγάπη

σε ανθρώπους και φίλους, δείγμα της εκτίμησης και της βαθιάς ανθρωπιάς κι αγάπης που χάριζε γύρω του.
Παθιασμένος δημιουργός λάτρεψε την Τέχνη. Εφηβικός οραματιστής αγωνίστηκε για τις προοδευτικές ιδέες της ειρήνης, της ελευθερίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης μέχρι το τέλος της ζωής του που τη σφράγισε κι ολοκλήρωσε μ' έναν λαμπρό κύκλο προσφοράς, στις 21 Δεκεμβρίου 1999.Η τελευταία του χειρονομία, το κληροδότημα στη Λέσβο του έργου του, δείχνουν το μεγαλείο της καρδιάς του και την αγάπη του στον τόπο και στους απλούς ανθρώπους του.

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 19, 2014

Eυστρατία Βιτσακσή

Ευστρατία Βιτσακτσή

Μια αυτοδίδακτη λαική ζωγράφος

Η Ευστρατία Βιτσακτσή γεννήθηκε στο Πέραμα Γέρας το 1936 και πέθανε το 2006.

Η Ευστρατία Βιτσακτσή

Παιδί κλασικής πατριαρχικής οικογένειας μεγάλωσε με τις πατροπαράδοτες οικογενειακές αρχές . Σε ηλικία 18 ετών μετά το γάμο της μένει μόνιμα στη Γαλλία , εκεί γεννιούνται τα 4 παιδιά της δυο αγόρια και δυο κορίτσια .

Στην επαρχιακή πόλη της Γαλλίας όπου ασχολείται με την οικογένεια της ξεκαθαρίζει για πρώτη φορά ,την εσωτερική της παρόρμηση που την οδηγουσε στη ζωγραφική .

Δειλά-δειλά στην αρχή και πιο έντονα στη συνέχεια αφιέρωνε σημαντικό χρόνο στην προσπάθεια της να απεικονίσει τα εσωτερικά και εξωτερικά ερεθίσματα .

Επιστρέφει το 1978 στην Ελλάδα , στο πατρικό στο Πέραμα . Εκεί αρχίζει συστηματικά να ζωγραφίζει και να συμμετέχει σε ατομικές εκθέσεις Εκθέτει στον ΦΟΜ ΤΟ 1983 Στο Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης το 1985. Από εκεί και πέρα έχει συνεχή παρουσία σε καλλιτεχνικές εκδηλώσεις στη Μυτιλήνη στη Χίο στο Βόλο στη Λάρισα και άλλου .

Τους Θερινούς μήνες λειτουργούσε διαρκή έκθεση ζωγραφικής και αγιογραφίας στο σπίτι της στο Πέραμα .